Ekuador

Ekuadorrek ez du euskal etxerik Eusko Jaurlaritzaren erregistro ofizialean, eta ez da jasota ageri hura sostengatu ahal izango zuen euskal emigraziorik ere.⁶ Dagoena banakako ibilbideek osatutako presentzia da: ia martxan jarri ez zen erbesteko ordezkaritza bat, hamarkadak herrialdean eman zituzten misiolariak eta bere lana hiru katedraletan utzi zuen beirate-egile bat.

Ordezkaritza paperetan izan zen batez ere. 1940ko urrian, Londresko Consejo Nacional de Euzkadik tokiko ordezkaritza bat aurreikusi zuen Ekuadorren, Venezuelako ordezkaritza nagusiaren menpe egongo zena. Nortzuek osatu zuten eta zer egin zuen, ia ezer ez da jakiten. 1941aren amaieran Aguirre lehendakariak aitortzen zuen ez zela bereziki aktiboa, nahiz eta uste zuen «bere garaian» zerbitzuak eman zitzakeela, eta 1947an José Luis Ibarra ageri da ordezkari gisa.¹

Beste bi ibilbideak berrogeita hamarreko hamarkadaren erdialdean hasi ziren, eta hamarkadak iraun zuten. Alejandro Labaka kaputxino gipuzkoarra 1954an iritsi zen, eta Ekuadorren lan egin zuen 1987an hil zen arte (ikus euskaldunak Ekuadorko historian).²³ Urtebete geroago, 1955ean, Guillermo Larrazábal beirate-egilea, Bizkaian prestatua, Cuencan finkatu zen, eta Cuenca, Ambato eta Guayaquilgo katedraletan lan egin zuen.⁴⁵

Berriagoa da izen bera duten bi herriren arteko lotura. 2005eko abenduan, Ibarrako (Ekuador) bi artistak Ibarra (Gipuzkoa) bisitatu zuten, eta Eusko Legebiltzarrean hartu zituzten, bi herrien arteko senidetze-ekitaldi batean.⁷