Italia

Erromako etxea Ameriketako euskal etxeenaz bestelako ideia batekin jaio zen: ez zen kolonia bat biltzeko pentsatu, euskal kontuak ezagutarazteko baizik. Haren lehendakariak, Alex Mendizabal musikari donostiarrak, honela laburbiltzen zuen 2003an: «gure proiektua zabalkundera bideratuta dago, eta gure kulturaz interesatuta dauden guztiengana iritsi nahi du, euskaldunak izan ala ez».³

Haren helburuak, Eusko Ikaskuntzaren arabera, euskara eta euskal kultura sustatzea eta zabaltzea dira, «Italian dauden kultura anitzekin elkarrizketan eta trukean». Horretarako euskara-ikastaroak ematen ditu, 2005ean Euskal Hizkuntza eta Kultura Saila sortu zuen Erromako Herri Unibertsitatean, eta hileroko topaketak, kontzertuak, irakurketak, erakusketak eta tailerrak antolatzen ditu. Euskanta proiektua ere bultzatzen du, zeinetan Erromako ikasleek euskal abestien gainean bertsoak idazten baitituzte.²

Eskolak goiz hasi ziren. 2003-2004 ikasturtean elkarteak bi maila zituen UPTERen, Erromako Herri Unibertsitatean, 19 ikaslerekin lehenengoan eta 9rekin bigarrenean.³

2015ean elkarteak urte zaila igaro zuen, zuzendaritzan osasun-arazoekin eta diru-laguntzarik gabe.⁴ Hala ere, abenduan, ENE saria jaso zuen hilabete berean, etxeak bere euskal astea ospatu zuen ekitaldi kulturalekin, dantzekin eta zinemarekin, eta italierara itzulitako bi euskal liburu aurkeztu zituen: Joseba Sarrionandiaren Lettere ad Ainhoa eta Xabier Erkiziaren Robin.⁴